Hard-coding

Hard-coding to technika programistyczna, w której wartości są na stałe wpisane w kodzie źródłowym, zamiast być zdefiniowane dynamicznie. Choć może przynieść szybkie efekty, wiąże się z licznymi problemami w dłuższej perspektywie. Utrudnia to konserwację kodu, wprowadza ryzyko błędów i czyni go mniej elastycznym. Gdy zmieniają się wymagania, konieczność edytowania kodu statycznego staje się czasochłonna i naraża na ryzyko wprowadzenia nowych błędów. Dodatkowo, hard-coding ogranicza możliwość ponownego użycia kodu, ponieważ nie można łatwo dostosować wartości bez modyfikacji samego kodu. Warto więc w miarę możliwości unikać takiego podejścia, zamiast tego korzystając z plików konfiguracyjnych lub baz danych. Wprowadzenie zmiennych czy stałych zamiast wartości na sztywno wpisanych w kodzie może znacznie poprawić przejrzystość i elastyczność projektu. Oprócz lepszej struktury kodu, daje to również możliwość łatwiejszej modyfikacji wartości w przyszłości, co może okazać się kluczowe w dynamicznie zmieniających się środowiskach programistycznych. Dlatego dobrze zaplanowana architektura aplikacji i zrozumienie konsekwencji hard-codingu są niezwykle ważne dla każdego programisty.